Αυτές οι λέξεις μπορεί να ακούγονται βαριές. Σκοπός τους είναι να βοηθήσουν να κατανοηθούν οι δυσκολίες σας και να σχεδιαστεί η φροντίδα σας. Δεν εξηγούν ολόκληρο τον άνθρωπο που είστε.
Αξιολόγηση: να καταλάβουμε τι συμβαίνει
Η αξιολόγηση περιλαμβάνει συζήτηση για όσα σας δυσκολεύουν, την καθημερινότητά σας, την υγεία και τις εμπειρίες σας. Μπορεί να χρησιμοποιηθούν ερωτηματολόγια ή άλλες δοκιμασίες. Ο ειδικός χρειάζεται να εξηγεί γιατί τις προτείνει και τι μπορεί να μάθει από αυτές.
Μια βαθμολογία είναι ένα μέρος της εικόνας. Δεν αντικαθιστά όσα λέτε ούτε αρκεί για να εξηγήσει όλη σας τη ζωή.
Διάγνωση: μια ονομασία για ένα συγκεκριμένο σύνολο δυσκολιών
Όταν οι δυσκολίες ταιριάζουν σε συγκεκριμένα κριτήρια, ο ειδικός μπορεί να χρησιμοποιήσει μια διάγνωση, όπως «διαταραχή πανικού». Μπορεί να βοηθά στην επιλογή θεραπείας, στην επικοινωνία μεταξύ επαγγελματιών ή στην κάλυψη από το ΓεΣΥ.
Μπορείτε να ρωτήσετε: «Πώς καταλήξατε σε αυτή τη διάγνωση; Τι σημαίνει για εμένα; Υπάρχει κάτι για το οποίο δεν είστε ακόμη βέβαιοι;» Αν σας ανησυχεί η καταγραφή της, ρωτήστε ποιος θα μπορεί να τη δει.
Η δική σας ιστορία παραμένει σημαντική
Δύο άνθρωποι με την ίδια διάγνωση μπορεί να έχουν διαφορετικές εμπειρίες και ανάγκες. Χρειάζεται λοιπόν και μια εξήγηση για τη δική σας περίπτωση: πώς άρχισε το πρόβλημα, τι μπορεί να το συνεχίζει και τι θα βοηθούσε.
Για παράδειγμα, κάποιος αποφεύγει τις εξόδους επειδή φοβάται μια κρίση πανικού. Η αποφυγή τον ανακουφίζει προσωρινά, αλλά μπορεί να κάνει όλο και δυσκολότερη την επιστροφή στις δραστηριότητές του. Μια τέτοια εξήγηση βοηθά να καταλάβει γιατί προτείνονται συγκεκριμένα βήματα.
Αν η εξήγηση του ειδικού δεν ταιριάζει με την εμπειρία σας, μπορείτε να το πείτε. Χρειάζεται να εξετάζεται μαζί σας και να αλλάζει όταν προκύπτουν νέες πληροφορίες.